مدت زمان مطالعه: ۶ دقیقه

آموزش مهارت تصمیم گیری به کودکان

زمان هایی که با کودک خود به فروشگاه می روید، آیا از او خواسته اید خوراکی مورد علاقه خود را انتخاب کند؟

مسلماً آنها انبوهی از چیپس، بیسکویت، شکلات و مواد غذایی دیگری را که دارای کالری زیادی هستند، انتخاب می کنند. سپس خوراکی های سالمی را که برای سلامتی شان مفید می دانید، به آنها پیشنهاد دهید. کاملا قابل فهم است که چقدر تصمیم گیری بین این دو دسته می تواند برای آنها سخت باشد. بخواهیم صادقانه بگوییم، برای ما نیز تصمیم سختی است!

در حقیقت بلاتکلیف بودن در مورد انتخاب تنقلات فقط یک مورد از تصمیماتی است که روزانه بچه ها ممکن است با آن مواجه شوند. آنها روزانه با طیف وسیعی از تصمیمات روبرو هستند.

این تصمیمات معمولا شامل مواردی مانند انتخاب نحوه رفتار، اینکه با کدامیک از دوستانشان باید وقت بگذرانند یا چه لباسی بپوشند خواهد بود.

در ادامه در مورد اهمیت آموزش تصمیم گیری به کودکان، انواع تصمیم گیرندگان و مراحل تصمیم گیری صحبت خواهیم کرد.

تصمیمات کودکان

اهمیت آموزش تصمیم گیری به کودکان

اگر کودکان ما ابزار و مهارت های لازم تصمیم گیری درست را یاد نگیرند؛ مطمئنا در آینده که با تصمیم گیری های مختلف در زندگی روبرو می شوند، دچار مشکل خواهند شد.

آموزش مهارت تصمیم گیری به کودکان یکی از مهم ترین و ارزشمندترین مهارت های زندگی است که باید فرا گرفته شود. هر چه کودکان بزرگتر می شوند انواع تصمیماتی هم که می گیرند، پیچیده تر می شوند.

به عنوان مثال، یک مقدار که کودکان بزرگتر می شوند باید تصمیم بگیرند که به چه دانشگاهی می خواهند بروند، آیا اصلا می خواهند به دانشگاه بروند یا اینکه می خواهند در مسیر شغلی مورد علاقه خود گام بردارند.

وقتی کودکان مراحل فرآیند تصمیم گیری را می آموزند، می توانند تصمیمات مسئولانه تری بگیرند. این امر آنها را برای تصمیم گیری های بزرگتر که بر آینده آنها تأثیر می گذارد، نیز آماده می کند.

انواع رایج تصمیم گیرندگان

تصمیم گیری مسئولانه به طور طبیعی به ذهن تمام افراد نمی رسد. این مهارتی است که باید طی آموزش آموخته شود. بیایید یک نگاهی به سه روش رایج تصمیم گیری در بین مردم بیندازیم این سه روش عبارتند از:

بدون تصمیم

کودکان وقتی اجازه می دهند همسالانشان یا شخص دیگری غیر از یک فرد بزرگسال مورد اعتماد برای آنها تصمیم بگیرند، در واقع در دام “بدون تصمیم”  قرار می گیرند و این بدین معنی است که کودکان در حقیقت به دیگران اجازه می دهند به جای آنها تصمیم بگیرند و همان کاری را انجام می دهند که تصمیم گیرندگان به آنها می گویند.

بیشتر مواقع این اتفاق رخ می دهد زیرا کودکان از این موضوع می ترسند که تصمیم اشتباهی بگیرند آنها به خودشان اطمینان کافی ندارند و برای تصمیم گیری وابسته افراد دیگر می شوند تا در موردشان تصمیم گیری کنند.

به بچه هایی که در گروه ” بدون تصمیم” قرار دارند باید آموزش داد که اشتباه کردن اشکالی ندارد و این اشتباه کردن است که فرصت یادگیری و رشد را برای آنها فراهم می کند.

تصمیمات سریع و ناگهانی

تصمیمات ناگهانی و ضربه ای در واقع زمانی رخ می دهند که کودکان بدون تحلیل مناسب وضعیت، تصمیم گیری می کنند. آنها پیامدهای احتمالی کار خود را در نظر نمی گیرند و نسبت به آنچه اتفاق می افتد واکنش نشان می دهند.

در برخی مواقع تصمیمات زود هنگام و ناگهانی خوب و لازم هستند، مانند انتخاب چیپس و ماست! در واقع این نوع تصمیمات برای اکثر مردم یک تصمیم تغییر دهنده زندگی نیست. ( مگر اینکه آلرژی غذایی و یا رژیم خاص سلامتی داشته باشید).

به طور کلی تصمیماتی مانند انتخاب دو ماده غذایی نیازی به صرف زمان طولانی برای سنجیدن جوانب مثبت و منفی ندارد و این گروه از فعالیت ها تصمیماتی نیستند که شما نیاز به تفکر عمیق در مورد آنها داشته باشید.

انتخاب دانشگاه یک تصمیم بزرگتر است و شما باید مطمئن باشید که بهترین تصمیم را می گیرید.

به طور مثال، نباید در مورد مکانی که می خواهید به دانشگاه بروید تصمیم سریع و عجولانه ای بگیرید، در این مورد متغیرها و گزینه های زیادی وجود دارد که باید بررسی شوند. دانشگاه رفتن در واقع نوعی سرمایه گذاری برای آینده است و شما باید مطمئن شوید که بهترین گزینه را برای آینده زندگی خود انتخاب می کنید.

به کودکان مستعد باید آموزش داد به جای تصمیم گیری سریع قبل از هر اقدامی کاملا در مورد موضوع بیندیشند و سپس تصمیم درست را عملی کنند.

تصمیمات مسئولانه

افرادی که تصمیمات مسئولانه می گیرند در مورد عواقب اقدامات خود و چگونگی تأثیر آن بر زندگی خودشان و اطرافیان می اندیشند.

موضوع مهم این است که کودکان یاد بگیرند بتوانند به تنهایی و مستقلا تصمیمات مسئولانه بگیرند.

گاهی اوقات بچه ها برای انتخاب خوب نیاز به راهنمایی بزرگسالان قابل اعتماد دارند با این حال زمانی فرا خواهد رسید که آنها برای انتخاب صحیح فقط به خودشان اعتماد کنند و این امکان پذیر نیست مگر در صورتی که آنها تمام مراحل تصمیم گیری مفید را بیاموزند.

مراحل تصمیم گیری چیست؟

مراحل فرآیند تصمیم گیری ابتدا به کودکان می آموزد که چگونه مشکل را شناسایی کنند، سپس به جمع آوری اطلاعات بپردازند و در نهایت راه حل های ممکن برای حل مسئله را پیدا کنند.

هنگامی که کودکان مراحل فرآیند تصمیم گیری را دنبال می کنند و این مراحل را می آموزند، قادر خواهند بود تصمیمات درست و متفکرانه ای بگیرند.

از آنجایی که در اکثر مواقع انتظار داریم بچه ها انتخاب های خوب و درستی داشته باشند، باید مهارت های تصمیم گیری را به آنها بیاموزیم تا بتوانند این مهم را به تنهایی و مستقلا انجام دهند.

مرحله یک: شناسایی مشکل

در این مرحله باید مسئله تجزیه و تحلیل شود. سؤالاتی که کودکان می توانند از خود بپرسند شامل موارد زیر است:

  • مشکل دقیقا چیست؟
  • چرا باید این مشکل حل شود؟ آیا حل این مشکل مهم است؟
  • این مشکل چه کسانی را تحت تأثیر قرار می دهد؟
  • مهلت تعیین شده برای حل این مشکل چقدر است؟

مرحله دو : جمع آوری اطلاعات

در مرحله دوم، کودکان متوجه می شوند که برای تصمیم گیری به اطلاعاتی نیاز دارند. برخی از این اطلاعات از طریق ارزیابی خودشان جمع آوری می شود آنها باید از خودشان بپرسند:

  • من چه چیزی می خواهم؟
  • چه چیزی لازم دارم؟
  • ارزش های واقعی چه چیزهایی هستند؟ 

علاوه بر این ممکن است لازم شود اطلاعات مربوطه را از طریق کتاب ها، فیلم ها، سرچ کردن در اینترنت، سوال کردن از افراد مطلع دیگر و .. کسب کنند.

کاربرگ آموزش تصمیم گیری به کودکان

با استفاده از این کارت برگ می توانیم مهارت تصمیم گیری را به کودکان آموزش دهیم.

مرحله سوم: طوفان یا بارش فکری

در طی این مرحله، کودکان باید لیست کردن راه حل های ممکن را شروع کنند. در ابتدا، آنها ممکن است فکر کنند که ارائه راه حل های متعدد منطقی و درست نیست اما انجام این کار به آنها این امکان را می دهد که از زوایای مختلف در مورد مسئله مربوطه فکر کنند و راه حل ارائه دهند.

مرحله چهارم: ارزیابی راه حل ها

اکنون کودکان هر یک از گزینه های مرحله سه را بررسی و مورد آزمایش قرار می دهند تا مشخص کنند که آیا به کمک این موارد می توانند مشکلات شناسایی شده در مرحله یک را حل کرد یا خیر.

وقتی این فرآیند را طی می کنند به برخی گزینه ها احساس بهتری خواهند داشت. در مرحله بعد، آنها گزینه های مختلف را اولویت بندی کرده و براساس راه حلی که به نظر آنها بهترین است، آنها را دسته بندی می کنند.

مرحله پنجم:  انتخاب کردن

هنگامی که کودکان گزینه ها را کاملا ارزیابی کردند، آنگاه آماده انتخاب هستند. گزینه انتخابی ممکن است در بالای لیست اولویت بندی شده در مرحله چهار (ارزیابی راه حل ها) باشد.

همچنین این امکان وجود دارد که راه حل انتخابی ترکیبی از برخی گزینه های ارزیابی شده، باشد.

مرحله ششم: اقدام کردن

اکنون کودکان آماده اقدام و اجرای تصمیمی هستند که به اعتقاد آنها بهترین راه حل برای مسئله و مشکل شناسایی شده است. داشتن برنامه برای نحوه اجرای تصمیم گیری، بسیار مهم و لازم است. به علاوه کودکان در این مرحله می توانند تشخص دهند که برای اجرای تصمیم خود به کمک نیاز دارند و یا اینکه می خواهند این کار را به تنهایی اجرا کنند.

مرحله هفتم: ارزیابی نتیجه

در مرحله آخر، کودکان باید نتایج تصمیم خود را ارزیابی کنند. آنها باید بررسی کنند آیا  تصمیم و راه حل آنها مشکل را حل کرده است یا خیر؟

اگر مشکل حل نشده بود، آنها می توانند یکی دیگر از گزینه هایی را که در مرحله سه ( بارش فکری) اولویت بندی کرده بودند را امتحان کنند.

اگر آنها به این نتیجه برسند که هیچ یک از این موارد مؤثر نیست و مشکل را حل نمی کند می توانند دوباره به مرحله دو برگردند و یکبار دیگر اطلاعات مرتبط تری را جمع آوری کنند.

نتیجه گیری

برای اینکه کودکانی موفق در آینده داشته باشیم باید آنها را به گونه ای تربیت کنیم که به تنهایی بتوانند در مورد مسائل تصمیم گیری نمایند به طوری نتیجه قابل قبول و مفید باشد. با آموزش مراحل تصمیم گیری و تمرین و تکرار آنها قادر به این کار خواهند بود به علاوه به راحتی مسائل بزرگتر را تحلیل خواهند کرد.

source: https://www.kiddiematters.com/problem-solving-activity-free-printable

 

 

 

 

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست